در اين روش واريسهاي طنابي كه پيش از شروع عمل در حالت ايستاده علامت گذاري شدند هنگامي كه بيمار دراز كشيده بعد از بيحسي با فروبردن نوك تيغ ١١ به داخل پوست بررشي به وجود ميايد كه بيشتر از ٢ ميلي متر نمي باشد.  سپس وسيله اي كه نوك ان مجهز به قلاب است به زير پوست برده ميشود و سعي ميشود كه رگ واريسي به بيرون كشيده شود و سپس با كشش ارام به جهت هاي مختلف هر چقدر رگ كه امكان دارد از آن محل خارج ميشود. سپس در محلي با فاصله برش جديد ايجاد شده و بخشي ديكر از رگ به بيرون كشيده ميشود تا تمام رگها خارج شوند. بعد از اين عمل كبودي و گاهي خطر خونريزي وجود دارد كه اين خطر با استفاده از بانداژ فشاري از خونریزی جلوگيري ميشود.

مزيت اين روش اين است كه احتمال لخته در واريسهاي اسكلروز شده كاهش پيدا ميكند. احتمال خونريزي از محل كشيدن رگ بخصوص در بيماراني كه واريسهاي حجيم دارند و فلبكتومي در ران انجام ميشود بيشتر است.  به بيماران گفته ميشود كه در اين صورت نگران نشوند و دراز بكشند روي زمين و پا را به بالا ببرند و روي محل خونريزي به مدت ٢٠ دقيقه فشار دهند و سپس بانداژ روي محل خونريزي  ببندد. چون خونريزي وريدي است با اين تدابير خطري بيمار را تهديد نمي كند.