اولين گذارش استفاده از ليزر در سال ١٩٩٩ توسط دكتر نواروnavarro و دكتر مين  min و دكتر بنه bone منتشر شد.

در اين گذارش ليزر ٨١٠ نانومتر ديود Diode مورد استفاده قرار گرفته بود براي مسدود نمودن ٤٠ رگ سافن بلند. ورود به رگ توسط بررش كوچك پوستي بود و از روش هدايت سوزن با ديد سونوگرافي به داخل رگ كه بعدها متداول شد استفاده نشد. پيگيري بيماران به مدت يك سال و دو ماه انجام شد و دراين مدت بازگشت نارسايي در هيچ كدام ار رگها ديده نشد و در ضمن عوارضي هم ديده نشد. اين گذارش كوتاه شاهد دگرگوني بزرگي در برخورد پزشكان با روش درمان نارسايي دريچه اي رگ سافن بود.